Moja ścieżka do psychoterapii była intuicyjna i bardzo osobista. W Polsce rozpoczęłam studia humanistyczne, które pozwoliły mi rozwijać wewnętrzną ciekawość dotyczącą ludzkich zachowań i relacji. Studiując kulturoznawstwo oraz teatrologię, fascynowało mnie, jak bardzo różnorodni potrafimy być i jak sztuka w naturalny sposób wyzwala emocje oraz pozwala na głębszy kontakt ze sobą.

​

To właśnie ta fascynacja oraz wyjazd do Szkocji, zaprowadziły mnie do psychoterapii tańcem i ruchem – podejścia, które pokazało mi, jak kontakt z własnym ciałem może wzmacniać relację z samym sobą, co z kolei przekłada się na jakość relacji z innymi.
Wiedza, którą zdobyłam, oraz moja pasja do ruchu, natury, jogi i pracy z głosem, stały się fundamentem mojego własnego rozwoju. Dzięki temu dziś mogę wspierać innych w ich procesach – zarówno poprzez pracę terapeutyczną, jak i dzieleniem się narzędziami, które sama poznałam.

​

Od dwunastu lat jestem związana z polską organizacją charytatywną, skupiającą się na wspieraniu społeczności Europy Wschodniej. Pracuję głównie z Polakami poszukującymi wsparcia terapeutycznego oraz możliwości rozwoju osobistego. Od kilku lat prowadzę również prywatną praktykę psychoterapeutyczną, którą na pewien czas zawiesiłam, by  poświęcić się macierzyństwu. Dziś łączę rolę mamy z pracą zawodową – i coraz mocniej dostrzegam, jak macierzyństwo również daje mi przestrzeń do obserwowania i podziwiania niezwykłości ludzkiego rozwoju.